Na een reis van negen uur 'landen' we in de zonnige bergstad Ayacucho! Wat een prachtige stad, wat een prachtige natuur, wat een verschil met Capital Lima! Na een kort taxiritje bellen we aan bij de familie Nijland. We worden warm verwelkomd en hebben meteen enorm boeiende gesprekken over het land, de stad en de zending. Omdat Ayacucho op een iets hogere berg ligt dan de Utrechtse Heuvelrug krijgt Marianne een beetje last van de ziekte 'des hooggebergtes'. We hebben met de bus een pas van 4000 meter beklommen en bevinden ons de komende week op 2800 meter! Na een lange ochtendsiesta voelen we ons allebei al wat beter en gaan we met Ria naar de stad. Totaal anders dan Lima. Veel dorpser, zonniger én goedkoper! We mogen een kijkje nemen bij een klein bedrijfje opgezet door een lokale bewoonster en kennis van Ria. Allemaal handgemaakte tassen, prachtig! Dinsdag zijn we naar de plaatselijke markt geweest. Even heel wat anders dan in Nederland. Geen Stoepje, geen stroopwafelkruimels. Nee, geblendeerde kikkers, ( weet je ook wat er in die opkikkers zit in Nederland ) schapenkoppen, en zo kleurrijk als de pastel van Vincent van Gogh; overal fruit! Na de markt taxien we weer voor vijf sol richting Nuestra Casita. Ria heeft hier samen met een Peruaans echtpaar een kinderopvang opgezet. Wat mooi om te zien hoe Ria in dit werk opgaat. Ze gaat er helemaal voor! We hebben daar heerlijk even met de kinderen gespeeld. Zowel de meegebrachte knuffels en tasjes als de Canon 1000D waren een groot succes. Na gebailabailad te hebben keren we weer huiswaarts. En ja, zelfs in Peru, natuurlijk wel in een Nederlands gezin spelen we drie potjes ‘Regenwormen'! Alhoewel in Peru het echt anders spelen is. Anne had maar vijf punten.

Vandaag zijn we naar SELA geweest. Niet de band maar het Seminario Evangelico de Los Andes. Wat zo mooi is hier, je stapt uit de taxi, ziet een grote stalen garagedeur, je doet m open: een enorm andere wereld dan je verwacht. Weer allemaal huisjes, parkeerplekken en daar dus ook SELA. Hier geeft Gerrit met andere docenten les aan ongeveer 40 studenten. Wat gaaf om te zien dat ook hier jongeren enthousiast zijn om meer over God te weten. We mochten even meeliften met de ochtendwijding. Heerlijk, even een preek midden in de week.

Het is enorm fijn vertoeven in huize Nijland. Wat is het heerlijk om gesprekken te hebben over zending, over roeping, over het leven in een andere cultuur. Wat is het leerzaam om al die ervaringen mee te nemen in ons noteboekje, wat is het indrukwekkend hoe God zijn weg gaat met mensen! Alle eer aan Hem! Eigenlijk zouden we nu meteen een scriptie van driehonderd bladzijden willen schrijven. Over de cocaproductie, de drugsbaronnen, de 'oploskoffie', het machismoprobleem, de invloeden van technologie hier. Maar ja, we hebben vakantie..!

Zometeen gaan we nog even een vliegticket halen want 20 juli hopen we richting Tarapoto te vliegen. Weer andere broers en zussen te ontmoeten, genieten van wéér een ander klimaat. We kijken er naar uit! U ook?